Wim, Anne & Jeroen nemen afscheid

Jeroen hield een prachtige speech. Je leest hem hieronder terug. Wil je liever zien hoe hij hem voordraagt? Dan kan via deze link (vanaf 1:19:00).

Raadsvergadering 30 maart 2026

Voorzitter, u hebt ons altijd voorgehouden dat wij in de vergadering via de voorzitter dienen te spreken. Ik hoop dat u mij toestaat dat ik me bij uitzondering rechtstreeks richt tot enkele van mijn collega’s. Te weten tot mijn fractiegenoten Wim en Anne, met wie ik vandaag afscheid neem als raadslid. En dat ik daarbij misschien iets over mijn spreektijd heen ga.

Voor mij begon de politieke week op maandagavond, wanneer wij als fractie bij elkaar kwamen.

Ik keek daar altijd naar uit. Sparren met mijn geestverwanten over raadsvoorstellen en raadsinformatiebrieven. Over vragen en zorgen van inwoners. Waar mogelijk zoeken naar verbinding. En waar nodig de poot stijf houden. Soms was het lastig en ingewikkeld, maar we hebben ook veel gelachen en plezier gehad.

De laatste tijd was onze fractiekamer eigenlijk te klein, maar ik herinner me nog goed hoe het vier jaar geleden begon. Met zijn drieën: Wim, Anne en ik. En af en toe onze wethouder Steven die aanschoof.

Wim

Wim, je nam als eens eerder afscheid van het raadswerk. En wel in maart 2014, na drie perioden oppositie als enig raadslid voor GroenLinks Baarn.

Acht jaar later hadden we een kloeke kandidatenlijst, maar het aantal mensen dat daadwerkelijk de raad in wilde was dun gezaaid. Ik ben je tot op de dag van vandaag dankbaar dat je ‘ja’ zei op de vraag of je mijn sidekick wilde zijn, hoewel je eigenlijk van plan was om met Mariëtte van je pensioen te gaan genieten.

Het plan was dat je na een jaar of twee het stokje zou overdragen aan de jongere generatie. Maar dat liep anders. De jongere generatie maakte zelf een stormachtige entree in de raad - waarover later meer - en jouw twee jaar werden er vier. Zonder morren. Het hielp daarbij dat Mariëtte zich van de weeromstuit ging verdiepen in de lokale politiek en een sparringpartner voor je werd.

Velen zullen je zien als de onverstoorbare eminence grise van de afgelopen raadsperiode. Als de ervaren nestor die tijdens de vergadering gemakkelijk schakelde tussen zijn rol als raadslid en zijn rol als tijdelijk voorzitter van de raad. Maar je deed veel meer. De burgemeester heeft al iets gezegd over je formele rollen; ik wil hier vooral ingaan op je rol in de fractie.

Je was de afgelopen vier jaar onze woordvoerder voor het fysieke domein. Mobiliteit, Verkeer en Vervoer. Openbare ruimte en Groen. En Duurzaamheid en Energietransitie. Bij uitstek thema’s die leven in het dorp. En waarbij de emotie het nog wel eens wint van de feiten.

Als natuurwetenschapper ging je altijd uit van de feiten en daarmee bracht je menig heftige discussie terug tot de kern. Niet dat dat altijd hielp overigens. Op de momenten dat je je realiseerde dat de raad de feiten naast zich neerlegde was ik getuige van iets zeldzaams: je verloor je spreekwoordelijke onverstoorbaarheid.  Ik herinner me een raadsvergadering waarin een zorgvuldig voorbereid collegevoorstel om half twaalf ’s avonds per motie om zeep werd geholpen. Met een stem die een octaaf hoger was dan gebruikelijk bleef je er na afloop bij ons op hameren hoe kortzichtig dat was. Wat wij natuurlijk ook al lang vonden. Op die zeldzame momenten verliet je de borrel na de raadsvergadering veel eerder dan van je gewend waren.

Wim, je kunt bogen op een aantal belangrijke wapenfeiten op het gebied van verduurzaming. Ik noem hier jouw initiatieven voor het versneld verduurzamen van gemeentelijk vastgoed en voor het verlagen van de legeskosten voor verduurzaming van monumenten. Voor mij was het daarbij een geruststelling dat je amendementen en moties altijd in één keer strak op papier stonden.

En… de laatste twee jaar ontpopte je je als kampioen schriftelijke vragen aan het college. Over het onderhoud van fietspaden in het buitengebied.. Over de veiligheid van de BP-rotonde. Over het gebrek aan open zwemwater in onze gemeente. Over de wenselijkheid om als gemeente deel te nemen aan de actie ‘Heel Nederland Repareert’. En last but not least - wethouder Veldhuizen zal er wel eens slapeloze nachten van hebben gehad - tot vervelens aan toe over het uitblijven van de vergunningverlening voor de hondenuitlaatterreinen op Landgoed Pijnenburg.

Vandaag, twaalf jaar na de eerste keer, neemt je opnieuw afscheid van het raadswerk.

Vanmorgen heb ik nog één keer telefonisch de Actiepuntenlijst en de Lijst Ingekomen Stukken met je doorgenomen. En dat was het. Denk ik.

Anne

Dan Anne. Een bijzonder verhaal dat begon op 25 juni 2020. Ik was toen secretaris van het afdelingsbestuur en ontving van een mij onbekend lid een afmelding voor de ALV. Met de vraag of er misschien een mogelijkheid was om eens koffie te drinken. De afzender zag dat we een Digital Media Manager zochten, liet weten dat ze een taal- en communicatieachtergrond had en dat ze haar vaardigheden zou willen inzetten voor de partij.

Binnen een week zaten voorzitter Michel en ondergetekende in Mi Casa Su Casa aan tafel met een jonge vrouw die er zin in had. Die inderdaad aan de slag ging met de website en de socials en mij enkele maanden opvolgde als afdelingssecretaris. Anne.

En toen kwam het verkiezingsdebat van maart 2022. Je stond op nummer vier op de lijst en deed als onze jongste kandidaat de pitch voor GroenLinks Baarn. De volgende dag stond je in alle kranten en enkele weken later haalde je 573 stemmen binnen, bijna vier keer het aantal dat nodig was om met voorkeurstemmen in de raad te komen.

Die blijk van vertrouwen beschaamde je niet. Je ging aan de slag met een duidelijke missie: de politiek bij mensen brengen die niet vanzelfsprekend worden gehoord en gezien. Om te beginnen bij je eigen generatie: jongeren. Samen met generatiegenoten in de raad in de raad vroeg je om aandacht voor hun vragen en zorgen. Hoe kom ik aan een betaalbare woning? Hoe houd ik me staande in een samenleving die steeds meer druk op me legt? En wat is er nodig om me thuis te voelen in Baarn? Jouw inspanningen droegen eraan bij dat jongeren bij de raad op het netvlies kwamen.

Maar je drive ging verder dan dat. Je verbreedde je blik naar toegankelijkheid in brede zin. Bij alle onderwerpen die op je bord lagen - veelal in het sociale domein - was je toetssteen: werkt dit ook voor inwoners die het allemaal niet komt aanwaaien? Daarbij trok je intensief op met Nicole Franssen – in een grijs verleden ook nog eens raadslid voor GroenLinks Baarn. De kroon op je werk was afgelopen december het aannemen van je initiatiefmotie voor een traplift in het Nutsgebouw.

In de fractie nam je me veel werk uit handen. Je boog je over scholingsmogelijkheden voor de fractie en over manieren om onze achterban structureel te mee te nemen over ons werk en zorgde voor de communicatie op de website en de socials. De laatste maanden nam je het dossier Cultuurhuis van me over.

In de fractievergaderingen nam je niets voor zoete koek aan en hield je ons scherp. En op de dag van de Besluitraad belde je me steevast om een uur of twee met de vraag: “Kan ik nog iets doen?”

Je was mij belangrijkste tegenlezer. Neerlandici onder elkaar. Als ik me in mijn debatteksten iets te veel liet gaan, stelde je vriendelijk, doch beslist voor om het nét even anders te formuleren. Bijna altijd had je een punt en formuleerde ik het inderdaad nét even anders.

Anne, je vertrekt niet omdat je genoeg hebt van het raadswerk, maar omdat je het niet langer kunt combineren met je veeleisende werk als directeur van de Vereniging voor Neerlandistiek. Een baan waarvoor je vaak naar het buitenland moet. Als het even kan natuurlijk met de trein.

Daarnaast gun ik je meer tijd met Marijn, die de afgelopen jaren heeft gefaciliteerd dat jij kon stralen.

Jeroen

Dat brengt me tot slot bij mijn eigen afscheid. Wees gerust: ik ga hier mijn eigen functioneren niet evalueren. Ik kan alleen maar zeggen dat het een periode was die ik voor geen goud had willen missen. Een periode waarin ik me samen met gelijkgezinden heb mogen inzetten voor een menselijk, eerlijk en duurzaam Baarn. Waarin ik vele bijzondere mensen heb leren kennen die zich met hart en ziel inzetten voor de gemeenschap. Waarin ik heb geleerd goed te luisteren, in actie te komen, naar verbinding te zoeken en samen te werken. Maar ook - als dat nodig was - zaken op de spits te drijven en vast te houden aan wat voor ons belangrijk is.

Als fractievoorzitter van een coalitiepartij was één van mijn kerntaken: bewaken dat het coalitieakkoord werd uitgevoerd. En zoals bekend ging dat niet altijd zonder slag of stoot.

Het vervult mij met trots dat het college desondanks de eindstreep heeft gehaald en zonder meerderheid in de raad zó veel heeft klaargespeeld. En dat onze fractie anno 2026 wordt gezien als een betrouwbare en verbindende partner met integere mensen die niet weglopen als het moeilijk wordt.

Tot slot

Voorzitter, het was me een eer en een genoegen om leiding te geven aan de fractie van GroenLinks Baarn en als volksvertegenwoordiger zitting te hebben in het hoogste orgaan van onze gemeente.

Mijn dank gaat uit naar mijn collega-raadsleden, naar burgemeester en wethouders, naar de griffie en naar de organisatie, inclusief de bodes. Naar ons geweldige team in het algemeen en naar mijn companen Wim en Anne in het bijzonder. En naar mijn vrouw Ciska.

Ik wens allen die de komende vier jaar hun nek gaan uitsteken om de gemeenschap gaan dienen heel veel succes en voldoening.

Voor de allerlaatste keer zeg ik: “Voorzitter, dank u wel.”